Malet shqiptare në Maqedoni

Në Luboten në 2496 metra lartësi

Aty ku goditi Varka e Noes

Të ngjitesh në majën e Lubotenit, nuk e prek qiellin vërtet, por mund ta shohësh gjysmën e Kosovës dhe një pjesë të Maqedonisë. Pas një udhëtimi disaorësh, tërë djersë e dihatje, shijojnë bukuritë e panoramave që ofron kjo pikë. Në agim, thonë se mund të shihet edhe Sofja, por pak kush e ka parë kryeqytetin bullgar nga maja e Lubotenit, varësisht nëse vizitorët kanë pasur fat me motin...


Kushdo që nuk ngjitet së paku një herë në majën e Lubotenit, ka lënë pa përjetuar një nga kënaqësitë më të veçanta në jetën e tij. Këtë e thonë të gjithë, alpinistë e sportistë, dashamirësit e natyrës, aventurierë apo qytetarë të zakonshëm, “që kanë parë botën” nga njëra prej majave më të larta të Kosovës.




Maja hijerëndë, me kokën shpesh të futur ndër re e mjegulla, pjesë e peizazhit të përditshëm për banorët e Kosovës juglindore, bën pjesë ndër tregime e fantazi të pleqve e të fëmijëve.
Pleqtë tregojnë se njëherë moti, kushedi kur, nga maja e Lubotenit desh shpërtheu uji që do ta merrte tërë Kosovën. Por u çuan banorët, nga ishin e nga nuk ishin dhe zunë grykën e burimit me lesh dhensh.

Por, s’është vetëm kjo. Legjenda për Varkën e Noes, nga banorët vendës lidhet edhe me majën e Lubotenit. Kur varka goditi majën, Noe nxori shpatën dhe e preu në disa vende. Prandaj malet afër Lubotenit, janë me maja si të prera me shpatë, tregojnë pleqtë.

Ndërsa fëmijët kanë një tregim tjetër. ”Baca Isë ishte ngjitur në majë, por vetëm për një pëllëmbë nuk e kishte prekur qiellin”, thonë ata.

Të ngjitesh në majën e Lubotenit, 2.496 metra të lartë, nuk e prek qiellin vërtet, por mund ta shohësh gjysmën e Kosovës dhe një pjesë të Maqedonisë. Shkupi, Tetova, Kaçaniku, Ferizaj dhe Rrafshi i Kosovës deri afër Prishtinës, duket si në pëllëmbë të dorës.

“Ke përshtypjen sikur gjendesh mbi kurrizin e një kali të madh e të palëvizshëm, ndërsa mijëra metra poshtë teje shtrihen qytete, fshatra, fusha e male. Është një bukuri madhështore dhe si çdo bukuri e tillë, është ngapak e frikshme. Të frikshme janë përmasat kolosale të atyre kodrave, honeve e humbëtirave. Pas çdo qëndrimi në majën e Lubotenit, është e pamundur të mos e shohësh ëndërr natën vijuese. Ndihesh si në një anije që lëkundet orë e çast në hapësirën e pamasë”.

Ky është tregimi më i shpeshtë i vizitorëve të majës së Lubotenit. Por maja e Lubotenit më së shumti vizitorë pret më 2 gusht, në ditën e Aligjynit. Popullata e këtij rajoni e ka ruajtur zakonin e lashtë që në këtë ditë ta pushtojë majen e Lubotenit, si shenjë e shëndetit dhe e mbarëvajtjes së jetës në të ardhmen.

Pas një udhëtimi disaorësh, tërë djersë e dihatje, shijojnë bukuritë e panoramave që ofron kjo pikë. Në agim, thonë se mund të shihet edhe Sofja, por pak kush e ka parë kryeqytetin bullgar nga maja e Lubotenit, varësisht nëse vizitorët kanë pasur fat me motin...